X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 24 اسفند‌ماه سال 1388

پدر بمب هسته ای پاکستان از تلاش تهران برای خرید سلاح اتمی می گوید

میرزا اسلام بیگ، عبدالقدیر خان، علی شمخانی
میرزا اسلام بیگ، عبدالقدیر خان، علی شمخانی
 

دبی – سعود الزاهد

عبدالقدیر خان، دانشمند هسته ای پاکستانی در یک گزارش رسمی که روز یکشنبه 14-3-2010 منتشر شد از تلاش های سابق تهران برای خرید بمب اتمی از اسلام آباد پرده برداشت . وی می گوید که کشور متبوعش به جای فروش سلاح هسته ای، طرح هایی را برای تولید آن در اختیار دولت ایران قرار داده است . این گزارش موضع پیشین مقامات رسمی پاکستانی در سال 2004 را که در آن عبدالقدیر خان متهم به انتقال غیر قانونی فناوری هسته ای به کره شمالی، ایران ولیبی بدون اطلاع آنها شده بود نفی می کند . گزارش عبدالقدیر خان اظهارات مسئولین ایرانی را نیز مبنی بر این که درصدد دستیابی به تسلیحات هسته ای نیستتند، در هاله ای از شک وتردید فرو می برد .

روزنامه آمریکایی واشنگتن پست در شماره روز یکشنبه 14-3-2010 خود با استناد به نسخه ای از گزارش عبدالقدیر خان نوشت ، چنین بر می آید که پاکستان انتقال فناوری تولید سلاح هسته ای به تهران را به فروش آن ترجیح داده است ، اما تهران با استفاده از طرح های پاکستانی توانسته است سانتریفوژهای غنی سازی اورانیوم را راه اندازی کند. البته مساله در اینجا متوقف نمی شود زیرا اسلام آباد فهرست محرمانه ای از تامین کنندگان نیازمندی های هسته ای در سراسر جهان را نیز در اختیار دولت ایران قرار داده است .

واشنگتن پست تاکید کرد که سانتریفوژهای مورد استفاده تهران که عمدتا بر اساس مدل ها و طرح های به دست آمده از پاکستان ساخته شده در واقع پیش درآمد ایجاد یک زرادخانه هسته ای برای این کشور ارزیابی می شوند .
این روزنامه می افزاید اظهارات عبدالقدیر خان، مواضع همیشگی ایران را مبنی بر این که در صدد دستیابی به تسلیحات هسته ای نیست با شک وتردید روبرو می کند.
این گزارش در ادامه اظهارات ماه گذشته محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران را مورد اشاره قرار داد که گفته بود "ما چنین کاری را نخواهیم کرد، زیرا اعتقادی به داشتن آنها(سلاح هسته ای) نداریم."

بالاى صفحه

پنهان کردن گزارش

بر اساس آنچه که در واشنگتن پست آمده است پاکستان هرگز گزارش کامل عبدالقدیر خان را فاش نکرد... بلکه سازمان اطلاعات پاکستان خلاصه ای از بازجویی هایی را که در سال 2004 با عبدالقادر خان به عمل آورده بود، پس از حذف بخش متعلق به تلاش ایران برای خرید بمب هسته ای آن را در اختیار دستگاه اطلاعاتی آمریکا قرار داده است، اما یک مقام نظامی پاکستان در سال 2006 این اطلاعات را افشا کرد .

روزنامه یاد شده با توجه به این که برخی از مقامات نظامی وجود چنین اقدامی را نفی کرده و گفتگو با ایران بر سر فروش سلاح های هسته ای پیش ساخته را نیز انکار می کنند، افزود سخنگوی نمایندگی ایران در سازمان ملل و نیز سفارت پاکستان در واشنگتن از اظهار نظر در این باره امتناع کردند.

واشنگتن پست در ادامه می گوید با این حال یک مقام ارشد دولتی پاکستان در آن هنگام اعلام داشته بود که علی شمخانی وزیر دفاع سابق ایران برای کمک گرفتن از اسلام آباد برای تولید سلاح هسته ای به پاکستان رفت ...اما عبدالقدیرخان با اطلاع دیگر مسئولان پاکستانی این مساله را مخفی نگهداشت.

بالاى صفحه

سفر شمخانی برای دریافت بمب اتم از پاکستان

واشنگتن پست به وجود یک گزارش 11 صفحه ای اشاره دارد که می گوید در سال 2004 بوسیله عبدالقدیر خان در زمان بازداشت خانگی او تهیه شده است ،وی در آن تصریح می کند که هرگز به طور جدی تصور نمی کرد ایرانی ها بتوانند در زمینه این فناوری مهارت لازم را به دست آورند . اما محافل اطلاعاتی غرب بر این باورند که اظهارات او مفاهیم ناگفته ای را مورد اشاره قرار داده است وبدین گونه او می خواهد قرارداد (همکاری هسته ای تهران واسلام آباد ) سال 1987 را مطرح کند. قراردادی که پاکستان درباره آن اظهارات کمی مطرح کرده است ... بنا به گفته عبدالقدیر خان ارزش این قرارداد بالغ بر 10 ملیارد دلار است .

پس از اشاره به تلاش برای جبران کسری بودجه در پاکستان به عنوان انگیزه همکاری کشورش با تهران، عبدالقدیر خان به سفر علی شمخانی وگفتگوی او با مقامات پاکستانی اشاره دارد . او می گوید وقتی که هواپیمای نظامی ویژه شمخانی در اسلام آباد به زمین نشست وی به رئیس ستاد مشترک ارتش پاکستان گفت که برای دریافت بمب های هسته ای که وعده آنها داده شده آمده است . وی می افزاید، هنگامی که دریاسالار افتخار احمد سیروهی به او پیشنهاد کرد ابتدا باید درباره موضوعات دیگری صحبت شود و سپس بررسی کرد که پاکستان چگونه می تواند به ایران در زمینه برنامه هسته ای اش کمک کند، گویا شمخانی از این مساله ناراحت شد وبه او یادآوری کرد که ژنرال میرزا اسلام بیگ وعده کمک در زمینه تسلیحات هسته ای را به او داده بود و او بر اساس این وعده ها به پاکستان آمده است .

عبدالقدیر خان می گوید، سیروهی پس از شنیدن درخواست شمخانی برای دریافت سه بمب تکمیل شده هسته ای مخالفت خود را اعلام کرد وبه دنبال وی سایر وزرا نیز چنین موضعی را اتخاذ کردند . و در این گزارش آمده است که بیگ تحت فشار بی نظیر بوتو نخست وزیر وقت چنین تعهدی را داده است .اما زمانی که از سیروهی خواسته شد تا به اظهار نظر در این خصوص بپردازد نسبت به انجام چنین دیداری ونیز درباره فروش تسلیحات هسته ای به ایران اظهار بی اطلاعی کرد . وبیگ نیز در مصاحبه ای موضوع معامله بر سر سلاح هسته ای در ازای کمک مالی به پاکستان را نفی کرد وگفت :" هنگامی که هیاتی ایرانی در سال 1988 برای دریافت فناوری هسته ای آمد من به آنها پیشنهاد کردم در این باره با بوتو بحث شود."